ایمنی در بیمارستان

خواهشمند است برای ارتقاء ایمنی خود اگر سوالی دارید یا نگران چیزی هستید، حتما بپرسید.در مورد داروها و آزمایشاتی که برای شما انجام می‌شود، سوال کنید.در ارتباط با همه تصمیمات درمانی که برای شما گرفته می‌شود، مشارکت داشته باشید. در صورت مشاهده هر گونه مغایرت در اطلاعات شناسایی روی دستبند، حتماً پرستار  را مطلع کنید.در حفظ و نگهداری دستبند شناسایی خود کوشا باشید.در صورتی که حساسیت به دارو و یا بیماری، سابقه تشنج و یا سقوط از تخت خاصی دارید، حتماً به پرستار خود اطلاع دهید .

چه کار کنیم سقوط نکنیم؟ یعنی نه از رو تخت بیافتیم نه از ویلچیر نه زمان های راه رفتن با عصا و واکر

• در صورت جابجایی از تخت به ویلچیر و بر عکس از زنگ احضار پرستار استفاده کنید.
•  کناره های تخت (میله های محافظ) را بالا ببرید. در صورت خرابی فورا اطلاع دهید
• از کفش و دمپایی مناسب (غیر لغزنده) استفاده کنید.
•  از مراقب و همراه خود بخواهید، شما را تنها نگذارد.
• در حین حرکت در شب نور اتاق را روشن کنید.
• کناره های تخت (میله های محافظ)را بالا ببرید. در صورت خرابی فورا اطلاع دهید
• بدون عصا یا واکر  راه نروید. خراب بودن عصا، واکر  یا ویلچر را سریعاً اطلاع دهید. در هنگام جابجایی به روی تخت یا برعکس ویلچیر را قفل نمایید. 

چی کار کنیم زخم جدید ایجاد نشه؟ و زخمی که روی بدنمون هست بدتر نشه؟ یا دچار سوختگی ناشی از اجسام داغ نشویم!!!

• پیشگیری با تغییروضعیت هر دو ساعت روی تخت از این پهلو به آن پهلو یا به پشت بچرخیددر صورت نداشتن منع حرکت راه بروید. همچنین ناحیه نشیمنگاه بر روی ویلچیر نیز بیشتر از دو ساعت نباید تحت فشار قرار گیرد.این کار به پیشگیری از لخته شدن خون هم کمک می‌کند.
• بازرسی روزانه پوست:هنگام خواب تمام پوست خود را از نظر وجود قرمزی یا زخم بازرسی کنید و هر مورد جدید را اطلاع دهید.

• به کار گیری بسته مراقبت از پوست:

  • سطحی که روی آن خوابیده یا نشسته را از نظر برآمدگی یا حتی چروک ملحفه بررسی نمایید.

  •  سعی نمایید هنگام جابجایی یا تغییر وضعیت بدن خود را روی تخت نکشید.

  • پوست را خشک و تمیز نگه دارید (هنگام تعریق و بی اختیاری)

  • تغذیه مناسب و نوشیدن مایعات کافی را فراموش نکنید.

  • ممکن است به دلیل بی حسی اندامها داغی مایعات یا اجسامی را که به موجب سوختگی شما می شوند حس نکنید.

  • لطفا قبل از استفاده از مواد غذایی با وسایلی مانند کیسه آب گرم و... آب دوش حمام از دمای مناسب آن مطمئن شوید.

نقاطی از پوست که در معرض ایجاد  زخم بستر است

برای جلوگیری از ابتلا به علائم سرماخوردگی، کرونا یا آنفولانزا در حین بستری در بیمارستان چه کار کنیم؟

• استفاده از ماسک: در تماس با افرادی که دارای علائم سرماخوردگی یا بیماری‌های تنفسی هستند، حتماً از ماسک استفاده کنید.
• رعایت بهداشت دست: بعد از تماس با سطوح مختلف، بهداشت دست‌های خود را رعایت کنید. دست‌ها را به مدت 40 تا 60 ثانیه با آب و صابون بشویید.
• کوتاه کردن زمان ملاقات: برای فراهم شدن فضای آرام جهت استراحت کافی بیمار و پیشگیری از انتقال بیماری؛ لطفا زمان ملاقات در کوتاه‌ترین حد ممکن باشد.

چطور به بیمار غذا بدهیم؟

درباره اجازه غذا خوردن یا نوع رژیم غذایی که بیمار  شما دارد حتما از پزشک یا پرستار خود بپرسید. در خصوص برای جلوگیری از پریدن آب یا غذا در گلوی شما، که می‌تواند منجر به خفگی و حتی مرگ شود، به نکات زیر توجه کنید:

• وضعیت نشسته: مواد غذایی و آب را در حالت نشسته مصرف کنید. همچنین بعد از هر وعده غذایی، به مدت 30 دقیقه در همان حالت نشسته بمانید و به سرعت نخوابید.
• لقمه‌های کوچک: از لقمه‌های کوچک استفاده کنید و به طور کامل محتویات دهان را بجوید و بلعید.
• آرامش و تمرکز: با آرامش و بدون حواس‌پرتی از محیط، غذا بخورید.
• رژیم غذایی مناسب: از رژیم غذایی که برای شما تجویز شده پیروی کنید و از مصرف غذا یا آب غیر از آن خودداری کنید.
• بهداشت دهان: بعد از هر وعده غذایی و قبل از خواب، دهان خود را به طور کامل بشویید.

بعد از هر وعده غذایی و قبل از خواب، دهان خود را تمیز کنید. بهداشت دهان و دندان برای جلوگیری از عفونت دهان و لثه و نیز پیشگیری از اینکه تکه‌های مواد غذایی که لابه‌لای دندان‌های شما گیر کرده، به داخل گلو شما بپرد و منجر به سرفه، خفگی و عفونت‌های ریوی شود، بسیار مهم است. اگر شما در بلعیدن مشکل داشته باشید، پرستار این موضوع را به شما یا همراه شما اعلام می‌کند. در صورت داشتن مشکل بلعیدن، بهداشت دهان و دندان را باید با روش توصیه شده پرستار و محلول دهانشویه انجام دهید و از استفاده از خمیردندان و مسواک و نیز قرقره کردن آب داخل دهان پرهیز کنید.

چی کار کنیم به عفونت ادراری مبتلا نشیم؟

• شناسایی علائم عفونت ادراری: با علائم عفونت ادراری آشنا شوید و به آن‌ها حساس باشید. (درد شکم و لگن - بوی بد ادرار - تب - تکرر ادرار - بی‌حالی - سوزش ادرار - خون در ادرار - ادرار غیر شفاف)
• برنامه منظم برای تخلیه مثانه: یک برنامه منظم برای تخلیه مثانه و ادرار کردن داشته باشید و اجازه ندهید ادرار در مثانه بماند.
• بهداشت ناحیه تناسلی: حتما قبل و بعد از توالت دست‌های خود را بشویید. ناحیه تناسلی را از بالا(مجرای ادرار) به سمت پایین(ناحیه مقعد) بشویید و آلودگی های واضح را پاک کنید. این اقدام برای هربار اجابت مزاج روزانه انجام می شود و فقط با آب ساده کافی است. در صورت ماندگاری بیمار در قالب حمام در تخت 2بار در هفته می توان از آب و صابون برای پاکسازی استفاده کرد.
• نوشیدن مایعات کافی:در صورت نداشتن منع مصرف 8 تا 10 لیوان مایعات در روز بنوشید تا به رقیق شدن ادرار کمک کرده و خطر عفونت را کاهش دهید.

روش‌های نگهداری و مراقبت از کاتتر یا سوند ادراری:

• تعویض سوند فقط در صورت بروز عفونت یا ناکارآمدی سوند و فقط با دستور پزشک انجام ‌شود.
• محل اتصال سوند به کیسه ادرار باید محکم شود.
• از پیچ خوردگی و خم شدن سوند جلوگیری شود. جریان ادرار باید حفظ و از انسداد جریان آن جلوگیری شود.
• کیسه ادرار در تمام مدت پایین‌تر از سطح مثانه باشد و به هیچ عنوان روی زمین قرار نگیرد.
• ظرف جمع‌آوری ادرار برای هر بیمار تمیز شود و از پاشیدن ادرار جلوگیری شود.
• از تماس شیر خروجی کیسه ادرار با سطوح غیراستریل و آلوده جلوگیری شود.
• در زمان دست‌کاری سیستم جمع‌آوری ادرار از وسایل حفاظت فردی (دستکش) استفاده کنید. رعایت بهداشت دست قبل و بعد از تماس با سوند انجام شود.
• رعایت بهداشت پرینه فقط با استفاده از آب ساده باشد.
• جهت پیشگیری از کشیده شدن سوند و جابجایی، سوند روی کشاله ران چسبیده شوددر صورت حساسیت به چسب به پرستار اطلاع داده شود.

واحد ارتقاء سلامت مرکز آموزشی پژوهشی درمانی ۲۲ بهمن نیشابور