داشتن یک عضو خانواده یا دوست در بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) می‌تواند بسیار استرس‌زا باشد. یک بیمار ممکن است به دلیل یک حادثه، بیماری یا برای درمان پس از یک عمل جراحی بزرگ به این بخش منتقل شود. معمولاً بیماران به ICU بستری می‌شوند زیرا وضعیت سلامتی آن‌ها بسیار وخیم است و بدنشان به درستی کار نمی‌کند. اگر آن‌ها کمک ویژه‌ای دریافت نکنند، ممکن است با عوارض جدی و بلندمدت روبرو شوند یا حتی جان خود را از دست بدهند.

بخش ICU محیطی عجیب و پر از ماشین‌آلات، صداها و مانیتورهای مختلف است. دیدن عضو خانواده‌تان در اینجا برای اولین بار می‌تواند بسیار ناراحت‌کننده باشد. آن‌ها احتمالاً به چندین دستگاه و سرم متصل هستند و معمولاً با ظاهری متفاوت از حالت عادی خود به نظر می‌رسند. ممکن است سوالات زیادی درباره نوع مراقبت‌هایی که عضو خانواده‌تان ممکن است دریافت کند، داشته باشید.

از آنجا که عضو خانواده‌تان نمی‌تواند با شما ارتباط برقرار کند، ممکن است به کمک شما برای تصمیم‌گیری درباره مراقبت‌های او نیاز داشته باشیم. این راهنما و پرسشنامه اطلاعات و حمایتی را در اختیار شما قرار می‌دهد و به شما و تیم ICU کمک می‌کند تا بهتر بفهمید چگونه از عزیزانتان مراقبت کنید. همچنین این راهنما به شما کمک می‌کند تا بهتر از خودتان نیز مراقبت کنید.

آشنایی با بخش مراقبت‌های ویژه (ICU)

بخش مراقت‌های ویژه (ICU) یک قسمت در بیمارستان است که مراقبت‌های تخصصی برای بیماران ارائه می‌دهد. این بخش گاهی اوقات به عنوان واحد مراقبت‌های بحرانی نیز شناخته می‌شود. تیم بهداشت و درمان در ICU دارای تجربه کافی در درمان بیماری‌ها یا آسیب‌های شدید و تهدیدکننده زندگی است.

در حالی که عضو خانواده‌تان در ICU است، تیم بهداشت و درمان به طور مکرر وضعیت او را بررسی می‌کند و ممکن است به چندین دستگاه متصل باشد. برخی از این دستگاه‌ها برای پایش شرایط بیمار استفاده می‌شوند، مثلاً برای بررسی ضربان قلب. دستگاه‌های دیگر داروها را ارائه می‌دهند یا به ارگان‌های ناتوان کمک می‌کنند، مانند دستگاه‌های تنفسی که به بیمار در تنفس کمک می‌کنند.

وقتی یک عزیز در بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) است

بیشتر بخش‌های ICU از بازدید بیماران با محدودیت‌ رو به رو هستند. شما ممکن است در این زمینه احساس راحتی کنید یا ممکن است احساس ترس یا عدم اطمینان داشته باشید که چه کاری باید انجام دهید. تیم بهداشت و درمان ICU می‌تواند به شما کمک کند تا احساس راحتی بیشتری کنید.

زمانی که یک بیمار برای اولین بار به ICU منتقل می‌شود، طبیعی است که شما احساس ناامیدی و بی‌کمکی کنید و بخواهید همه چیز را درباره شانس بهبودی او بدانید. با این حال، بیمار به زمان نیاز دارد تا بدنش استراحت کند و از شوک بیماری شدید خود بهبود یابد. گاهی اوقات به آن‌ها داروهای مسکن قوی یا آرامبخش داده می‌شود تا فرایند بهبودی آغاز شود. اگر سوالی درباره اقداماتی که در حال انجام است دارید، از کارکنان ICU بپرسید. آن‌ها به بهترین شکل ممکن به سوالات شما پاسخ خواهند داد، اما نمی‌خواهند امید کاذب به شما بدهند. کارکنان خوشحال خواهند شد که توضیح دهند چه کاری انجام می‌دهند و در طول زمان می‌توانند شما را به‌روز کنند.

در برخی موارد اجازه حضور همراهی کنار بیمار هست.از پزشک یا پرستار خود درباره آن بپرسید.بسیاری از افراد احساس می‌کنند نشستن کنار بیمار، گرفتن دست او، صحبت کردن یا خواندن برای او، یا فقط بودن در کنار او، مفید است. بیماران معمولاً با شنیدن صدای آشنا و حس کردن حضور فیزیکی شما احساس آرامش می‌کنند. اگر در مورد لمس کردن عضو خانواده یا دوستتان احساس ناراحتی یا عدم اطمینان دارید، از پرستار بپرسید.

اگر نمی‌دانید چقدر باید بمانید، پرستار ICU می‌تواند به شما در تصمیم‌گیری کمک کند. خانواده‌ها ممکن است بخواهند اعضای خانواده و دوستان را در زمان‌های مشخصی به نوبت به ملاقات بیمار بفرستند تا دیگران فرصتی برای استراحت داشته باشند.

به نام خدا

با سلام و ارزوی بهبودی و سلامتی برای همه بیماران، این پادکست در رابطه با معرفی بخش ای سی یو بیمارستان 22 بهمن نیشابور می‌باشد.

خدمات بخش مراقبت‌های ویژه به گونه ای است که کلیه اقدامات پرستاری لازم  توسط تیم متخصص و آموزش دیده انجام می‌شود و نیاز به حضور همراه بربالین بیمار نمی‌باشد.

رعایت چند نکته موجب هماهنگی و بالا رفتن کیفیت خدمات روانی و چه بسا درمانی در بخش می‌شود.

برای ملاقات بیمار در بخش مراقبت‌های ویژه باید از قبل هماهنگی لازم صورت گیرد. سعی کنید در زمان مناسبی که پرستار اجازه می دهد در بخش حضور پیدا کنید.

از همراه آوردن مواد غذایی جهت بیمار خودداری کنید.

مدت زمان حضور بر بالین بیمار را برای حفظ ایمنی خود و بیمار محدود کنید.

از درخواست‌های گاه و بیگاه به خصوص در شیفت صبح برای ملاقات با بیمارتان اجتناب کنید. این کار باعث می شود پرسنل کادر درمان نتوانند اقدامات لازم درمانی را به موقع انجام دهند و در واقع امر مراقبت از بیمار دچار اختلال می شود.بیماران بخش ICU ملاقات حضوری ندارند. از درخواست حضور همزمان دو یا چند نفر بر بالین بیمار خودداری کنید.

آرامش خود و اعضای خانواده را حفظ کنید و برای ملاقات با بیمار سعی کنید به صورت نوبتی بر بالین بیمار حاضر شوید.

به دلیل کاهش خطر انتشار عفونت هنگام ورود و خروج از شما خواسته می شود که دست های خود را بشویید و از اوردن برخی اشیا مانند گل خودداری کنید. اگر بیمار هستید از ملاقات خودداری کنید.

ممکن است فردی که به ملاقات وی می روید خواب آلود و گیج باشد. و همچنین ممکن است کمی متورم به نظر برسد یا آسیب هایی مانند کبودی یا زخم داشته باشد.

به یاد داشته باشید اخرین حسی که در انسان از بین می رود حس شنوایی است. حتی افرادی که در کمای عمیق هستند متوجه صدای اطرافیان می شوند. سعی کنید از صدای آرام و جملات مثبت و آرامش بخش استفاده کنید. در صورت تمایل می‌توانید بیمار را لمس کنید و با او صحبت کنید و درباره روز خود به بیمار بگویید یا برایش کتاب یا روزنامه بخوانید. ازخاطرات شیرین و حرف هایی که بیماردوست دارد استفاده کنید.

می توانید اهنگ های مورد علاقه بیمار را همراه دستگاه صوتی به پرستار بخش بدهید تا بیمار بتواند در طول روز به این اهنگ ها گوش کند. این کار علاوه برکاهش اضطراب گاهی در بالارفتن سطح هوشیاری بیمار نیز کمک‌کننده می‌باشد.

از آوردن تلفن همراه به داخل بخش خودداری کنید.

تماس تلفنی به بخش را محدود کنید . بهتر است یکی از افراد خانواده در رابطه با شرایط بیمار اطلاعات لازم را کسب کند و به دیگر اعضای خانواده اطلاع رسانی نماید.

به یاد داشته باشید به دلیل شرایط نامطلوب بیمار ممکن است روند بهبودی و درمان به کندی انجام شود که این امر مستلزم صبوری و آرامش شما می‌باشد.

بعد از طی شدن شرایط حاد بیمارتان و نظر پزشک معالج،  بیمار اجازه انتقال به بخش های بستری را پیدا می کند.

بعد از انتقال بیمار به بخش های عمومی ماموریت شما به عنوان یک همراه و مراقب اغاز می شود. اگر هوشیاری بیمارتان بعد از ترخیص به گونه ای بود که می توانست فیلم یا عکس ببیند میتوانید فیلم های مورد علاقه وی را برایش پخش کنید. و عکس هایی که یاد آور خاطرات خوب گذشته است را به او نشان دهید.

در هنگام انتقال یا ترخیص بیمار از بخش مراقبت های ویژه حتما مراقب اصلی بیمار حضور یابد و آموزش های لازم را از پرستار دریافت کند.

به هیچ عنوان از مواد مخدر بدون نظر پزشک پس از انتقال به بخش یا ترخیص استفاده نکنید. مصرف خودسرانه و بیش از حد این مواد باعث کاهش هوشیاری و بستری مجدد بیمار در بخش مراقبت های ویژه و گاها موجب مرگ بیمار می‌گردد.

امیدوارم در این مرحله سخت از زندگی  روحیه خودتان را حفظ کنید و ابتدا به خدا توکل کنید سپس به پرسنل کادر درمان که در انجام وظیفه خود کاستی نمی گذارند اعتماد کنید و در پایان بهبودی و سلامتی روز افزون را برای عزیزتان آرزومندم.