پنج شنبه 21 خرداد 1405، 03:22

(زمان مطالعه: 6 - 12 دقیقه) - ( کد مطلب: 14020400263 )

عنوان بخش

ای سی یو 2

تعداد تخت فعال

10 تخت

رئیس بخش                       

دکتر  ریحانه رضایی( متخصص داخلی   )

سرپرستار

محبوبه احمدآبادی (کارشناس ارشد پرستاری)

شماره داخلی                            

281-43304

ساعات ملاقات بیماران

 

 نوبت دهی درمانگاه 

41412020

سایت نوبت دهی 

https://nobat.nums.ac.ir/tcs

نوع بیماران بستری                               

بیماران نیازمند مراقبت های ویژه ای سی یو داخلی- نرولوژی-

نحوه ملاقات در بخش ویژه

بخش ICU اغلب می تواند یک مکان طاقت فرسا، هم برای بیمار و هم برای عزیزانشان باشد. دانستن کمی در مورد انتظارات می تواند مفید باشد.

ساعات ملاقات معمولاً بسیار انعطاف‌پذیر است، اما ممکن است زمان‌هایی باشد که ملاقات توصیه نشود، بنابراین بهتر است قبل از رسیدن به بیمارستان این موضوع را بررسی کنید. ممکن است تعداد افراد مجاز به حضور در اطراف تخت فرد محدود باشد.

برای کاهش خطر انتشار عفونت، از شما خواسته می‌شود که هنگام ورود و خروج از واحد، دست‌های خود را تمیز کنید و ممکن است نتوانید چیزهای خاصی مانند گل را وارد کنید. اگر بیمار هستید از ملاقات خودداری کنید.

ممکن است فردی که به ملاقات وی می روید خواب آلود باشد و گیج به نظر برسد. همچنین ممکن است کمی متورم به نظر برسند یا آسیب هایی مانند کبودی یا زخم داشته باشند. دیدن ای مواردن می تواند ناراحت کننده باشد.

مجموعه‌ای از لوله‌ها، سیم‌ها و کابل‌ها به بیمار وصل می‌شود که ممکن است در ابتدا نگران‌کننده به نظر برسد. اگر می‌خواهید از کارکنان بخواهید توضیح دهند که اینها چیستند.

ممکن است آلارم و صدای هشدار از تجهیزات بشنوید. این کار به پرستاران کمک می کند تا بیماران خود را تحت نظر بگیرند.

شما معمولاً آزاد خواهید بود که بیمار را لمس کنید، آرامش دهید و با او صحبت کنید. ممکن است به آنها کمک کند تا صداهای آشنا را بشنوند و تشخیص دهند، حتی اگر به نظر نمی رسد که پاسخی به آن داشته باشند.

ممکن است بخواهید درباره روز خود به آنها بگویید یا برایشان کتاب یا روزنامه بخوانید. می‌توانید وسایلی را برای راحت‌تر کردن آنها بیاورید، اما از قبل از کارکنان بخش بپرسید که آیا منعی وجود دارد یا خیر.

شاید به نظر برسد، مقررات این بخش‌ها بسیارسخت گیرانه است، اما باید توجه داشته باشید که بیمار شما به علت شرایط جسمی ناپایدار در این بخش بستری می‌باشد و برای و حفظ ایمنی و همچنین کمک به تسریع روند درمان باید کلیه مقررات تعیین شده را رعایت نمایید.

توجه داشته باشید:

سعی کنید از درخواست‌های گاه و بیگاه برای ملاقات با بیمارتان بپرهیزید. این‌کار باعث می‌شود که پرسنل پرستاری و پزشکی بخش نتوانند اقدامات لازم درمانی را به موقع انجام دهند و در واقع امر مراقبت از بیمار دچار اختلال می‌شود.

تماس تلفنی به بخش را محدود کنید. بهتر است یکی از افراد خانواده در رابطه با شرایط بیمار اطلاعات لازم را کسب کند و به دیگر اعضای خانواده اطلاع رسانی نماید.

برای ملاقات با بیمار در بخش مراقبت ویژه باید از قبل هماهنگی لازم انجام شود. سعی کنید زمان مناسبی که پرستار اجازه می‌دهد در بخش حضور پیدا کنید و موارد زیر را رعایت نمائید:

سعی کنید مدت زمان حضور بر بالین بیمار را برای حفظ ایمنی بیمار و خودتان محدود کنید.

لوله‌ها و اتصالات وصل شده به بیمار را لمس نکنید. همچنین از جابه جا کردن دستگاه‌های بالای سر بیمار خودداری نمایید.

ممکن است به علت پائین بودن سطح هوشیاری بیمار ناخودآگاه سیم‌ها و لوله‌های متصل خود را جداکند. به همین علت دست‌های بیمار را با بانداژ می‌بندند

از درخواست حضور همزمان دو یا چند نفر بر بالین بیمار در بخش مراقبت ویژه جداً خودداری فرمائید.

نکته مهم: می‌توانید آهنگ‌های مورد علاقه بیمار را همراه با دستگاه‌های صوتی و گوشی مخصوص به پرستار بخش بدهید تا بیمار بتواند این آهنگ‌ها را درطول روز گوش دهد. این کار علاوه برکاهش اضطراب ناشی از صدای آلارم دستگاه و نور چراغ‌هایی که دائم در بخش مراقبت ویژه وجود دارد، گاهی در بالارفتن سطح هوشیاری بیمار نیز کمک‌کننده می‌باشد.

به این مسئله دقت داشته باشید که بیمار شما به مراقبت‌های بسیار زیادی نیاز دارد، مانند: تزریق داروها، معاینات، آزمایشات و ... . در صورتی که شما بخواهید مدام با بخش تماس بگیرید و یا درخواست ملاقات داشته باشید در انجام مراقبت از بیمار اختلال ایجاد می‌شود.

سعی کنید اعضاء خانواده به آرامش دعوت کنید از آنها بخواهید که به صورت نوبتی در بیمارستان حاضر شوند و بقیه اعضاء در منزل به استراحت بپردازند، زیرا حضور همه افراد خانواده همزمان در بیمارستان نه تنها نمی‌تواند کمکی کند بلکه باعث ایجاد اختلال در درمان بیمار و شلوغ شدن بیمارستان می‌شود

به یاد داشته باشید که با توجه به شرایط نامطلوب بیمار ممکن است روند بهبود و درمان به کندی پیشرفت نماید و این مسئله مستلزم صبوری و آرامش شما می‌باشد.

 اقدامات بخش

  بخش مراقبت ویژه، بخشی است مخصوص بیماران بدحال با شرایط بحرانی،که علی‌رغم بیماری‌های متعدد زمینه‌ای، امید به زندگی در آنها وجود دارد

در واقع شرایط بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه به گونه ای است که امکان مراقبت ونگهداری از آنها در سایر بخش‌ها و در کنار دیگر بیماران وجود ندارد.

در این بخش بیماران تحت نظارت دقیق و دائمی قرار دارند. در واقع بالاترین سطح مراقبت‌های پزشکی و پرستاری از این دسته بیماران انجام می‌شود. قابل توجه است که بخش مراقبت ویژه مجهز به پیشرفته‌ترین تجهیزات پزشکی روز می‌باشد و پرسنل کادر درمانی آن‌ را از بین ماهرترین افراد انتخاب می‌نمایند.

از جمله این مراقبت‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره نمود. کنترل دائم علائم حیاتی مانند فشارخون، تنفس، ضربان قلب، بررسی کلیه آزمایشات، بررسی سطح هوشیاری بیمار، کنترل و تنظیم دستگاه های متصل به بیمار (مانند دستگاه تنفس مصنوعی، پمپ‌های تزریق دارو) و ... .

در بخش مراقبت ویژه بیماران داخلی و مغز و اعصاب تحت نظارت دقیق و دائمی قرار دارند

بیمارانی که آسیب به ارگان‌های اصلی بدن مانند سیستم قلبی، تنفسی، مغز و ... شده باشند و نیازمند مراقبت‌های دقیق پزشکی و پرستاری باشند.

بیمارانی که دچار عفونت شدید مانند عفونت در خون (سپتی سمیا) شده باشند.

آن دسته از افراد سالخورده که به دلیل تشدید بیماری‌های زمینه‌ای نیاز به بررسی مداوم و دقیق علائم حیاتی دارند.

هر بیماری که نیاز به حمایت تنفسی بوسیله دستگاه تنفس مصنوعی داشته باشد.

توجه داشته باشید که خدمات بخش مراقبت ویژه به گونه‌ای است که کلیه اقدامات پرستاری لازم از قبیل مهارت‌های: درمانی، بهداشتی، تغذیه‌ای و... توسط تیم آموزش دیده و متخصص برای بیمار انجام می‌شود و نیاز به حضور همراه بیمار بر بالین وی در بخش نمی‌باشد. در اینجا به ذکر چند نمونه از مراقبت‌ها خواهیم پرداخت:

تغذیه: تعداد زیادی از بیماران بستری در این بخش‌ها قادر به تغذیه از راه دهان نمی‌باشند. در این بیماران با قرار دادن لوله تغذیه‌ای مناسب مانند: لوله بینی- معدی و یا لوله‌های دهان- معدی و یا لوله‌هایی که مستقیم از روی پوست شکم وارد معده می شوند تغذیه طبق دستور پزشک و با موادی که کالری مورد نیاز بیمار را تامین می‌کنند انجام می‌شود.

کنترل علائم حیاتی: به وسیله مانیتور و دستگاه‌هایی که به بیمار وصل است کلیه تغییرات علائم حیاتی از قبیل: فشارخون، نبض، تنفس، ریتم قلب و ... لحظه به لحظه بررسی و ثبت می‌شود. همچنین میزان مواد غذایی، سرم، دارو، ادرار، نوع ترشحات، زخم‌ها، رنگ پوست، کیفیت پوست، حرکات و سایز مردمک ها، پاسخگویی به محرکات محیطی، حرکت، توان و قدرت عضلانی، گردش مفاصل و ... به دقت بررسی و ثبت می‌شود. این موارد حتی اگر بیمار هیچ تغییری در آنها نداشته باشد باز هم انجام می‌شود. روزانه چندین بار موارد ذکر شده به پزشک معالج جهت طرح برنامه درمانی گزارش داده می‌شود.

جابجا کردن بیمار: اگر سطح هوشیاری بیمار به اندازه‌ای پایین باشد که قادر به جابجا شدن در تخت نباشد. در طول شبانه‌روز هر ۲ ساعت یکبار در وضعیت‌های مختلف قرار داده می‌شود. با انجام این اقدام از ایجاد زخم بستر پیشگیری می‌شود.

 حمایت تنفسی: شامل نظارت مداوم و دقیق سیستم تنفس، استفاده از اکسیژن به روش‌های مختلف (مانند: ماسک، کانولا) استفاده از تهویه مکانیکی، انجام فیزیوتراپی قفسه سینه، ساکشن (تخلیه ترشحات راه هوایی با دستگاه مکش) و ...

آزمایشات: با توجه به شرایط بیمار، روزانه از بیمار آزمایشاتی مانند: خون، ادرار، مدفوع، ترشحات راه هوایی، ترشحات زخم، نمونه از مایع مغزی نخاعی، چک گازهای خونی و ... به آزمایشگاه بیمارستان فرستاده می‌شود که البته انجام این آزمایشات بنا به نیاز بیمار و طبق دستور پزشک انجام می‌گردد.

* فیزیوتراپی: جهت پیشگیری از ناتوانی و از کارافتادگی اندام‌ها، روزانه طبق دستور پزشک، کارشناس فیزیوتراپی در بخش مراقبت ویژه، بیماران را ویزیت می‌کند و حرکات فیزیوتراپی مورد نیاز را برای بیمار انجام می‌دهد. انجام حرکات فیزیوتراپی علاوه بر پیشگیری از ناتوانی باعث تقویت عضلات بیمار نیز می‌شود. ازجمله این حرکات می‌توان به فیزیوتراپی قفسه سینه که بسیار با اهمیت است اشاره کرد. این حرکات باعث خارج شدن ترشحات از راه‌های هوایی بیمار می‌شود.

اهداف بخش

1-بالا بردن ایمنی و رضايتمندي بيماران و همراهان در راستاي رسالت بيمارستان
2-كاهش عفونتهاي بيمارستاني
3-افزايش در آمد زايي بيمارستان از طريق كاهش هزينه ها 

4- افزایش رضایتمندی و ایمنی کارکنان

راهنمای پذیرش بدو ورود بیماران 

بخش مراقبت‌های ویژه یا ای سی یو (ICU) بخش تخصصی بیمارستانی هست که درمان و نظارت را برای افرادی که وضعیت بیماری شان وخیم است ارائه می‌کنند. ای سی یو از متخصصان آموزش دیده ویژه کار برخوردار هستند و دارای تجهیزات نظارتی پیشرفته هستند.

بیماران بستری در ICU توسط تیمی از پرستاران ICU از نزدیک تحت مراقبت قرار می گیرند و توسط تعدادی لوله، سیم و کابل به تجهیزات متصل می شوند.

این تجهیزات برای نظارت بر سلامت بیماران و پشتیبانی از عملکردهای بدن آنها تا زمان بهبودی استفاده می شود. تجهیزاتی که ممکن است در ICU استفاده شوند عبارتند از:

·         ونتیلاتور - دستگاهی که به تنفس کمک می کند. یک لوله در دهان، بینی یا از طریق یک بریدگی کوچک در گلو (تراکئوستومی) قرار می گیرد.

·         تجهیزات مانیتورینگ - برای اندازه گیری عملکردهای مهم بدن مانند ضربان قلب، فشار خون و سطح اکسیژن در خون استفاده می شود.

·         لوله ها و پمپ های IV - لوله هایی که در ورید (به صورت داخل وریدی) برای تامین مایعات، تغذیه و دارو وارد می شوند.

·         لوله های تغذیه - لوله هایی که در بینی، از طریق یک بریدگی کوچک ایجاد شده در شکم یا در ورید در صورتی که فرد قادر به خوردن عادی نباشد، قرار می گیرد.

·         درن ها و کاتترها - درن ها لوله هایی هستند که برای حذف هرگونه تجمع خون یا مایع از بدن استفاده می شوند. کاتترها لوله های نازکی هستند که برای تخلیه ادرار وارد مثانه می شوند

فردی که در بخش مراقبت‌های ویژه قرار می‌گیرد اغلب داروهای مسکن و داروهایی مصرف می‌کند که او را خواب‌آلود می‌کند (آرام‌بخش). این به این دلیل است که برخی از تجهیزات مورد استفاده ممکن است آزار دهنده باشند.

به طور معمول به ازای هر 1 یا 2 بیمار 1 پرستار وجود دارد.

تاریخچه بخش

بخش ای سی یو 2 بیمارستان 22 بهمن  در ضلع شرقی باغ بیمارستان 22بهمن طبقه اول بالای اورژانس با 10 تخت فعال در سال 1394 ساخته شده و در ابتدای به عنوان بخش شیمی درمانی راه اندازی شده و دردوران بیماری کرونا بدلیل کمبود تخت ای سی یو تغییر کاربری داده و بیماران نیازمند تخت ای سی یو پذیرش  می شوند   -

مراقبت ها و آموزش های زمان ترخیص

بعد از طی شدن شرایط حاد با نظر پزشک معالج و پزشک متخصص مراقبت ویژه بیمار اجازه انتقال به بخش‌های بستری را پیدا می‌کند و این انتقال بیمار، بدان معنی نیست که درمان بیمار به اتمام رسیده است بلکه بدان معناست که بیمار فاز حاد بیماری را سپری کرده و برای انجام مراقبت‌های دیگر نیاز است در بخش‌های عمومی تحت‌درمان قرار گیرد.

به یاد داشته باشید آخرین حسی که در انسان، از بین می رود حس شنوایی است. حتی افرادی که در کمای عمیق هستند متوجه صداها و حرف‌های اطرفیان می‌شوند. سعی کنید با صدای آرام و از جملات مثبت و آرامبخش استفاده کنید. از خاطرات شیرین و حرف‌های که او دوست دارد استفاده کنید. در صورتی که سطح هوشیاری بیمار در حدی است که می‌تواند عکس و فیلم تماشا کند، عکس‌هایی که یاد آور خاطرات خوش گذشته است را به او نشان دهید یا فیلم مورد علاقه‌اش را برای وی پخش کنید. استفاده از گوشی برای شنیدن آهنگ‌ها یا ترانه‌هایی که بیمار پیش از این دوست داشته است تا حد بسیار زیاد می‌تواند به بهبود سطح هوشیاری و آرامش بیمار کمک کند.

بعد از انتقال بیمار به بخش‌های بستری عمومی مأموریت شما به عنوان یک همراه، پرستار و مراقب آغاز می‌شود. اگر می‌خواهید بیمارتان را در امر درمان کمک کنید اول سعی کنید وضعیت روحی خود را در حد مطلوب نگهدارید.

در صورتی که نیاز به انتقال بیمار با لوله تغذیه ای و یا تجهیزات تنفسی آموزش نحوه گاواژ کردن ، نحوه ساکشن راه هوایی، نحوه انجام تغییر وضعیت و نگهداشت تمامیت پوستی و تنفسی و .... به همراهان داده خواهد شد .

سایر مراقبت ها و آموزش ها در زمان ترخیص از بیمارستان در بخش خدمت شما داده خواهد شد .

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید